Strong's G834
αὐλητής
- Transliteration
- aulētḗs
- Definition
- a flute-player
- KJV usage
- minstrel, piper
- Derivation
- from G832 (αὐλέω);
From Strong's Exhaustive Concordance (1890), Greek dictionary. Data: Open Scriptures, CC BY-SA.
αὐλητής
From Strong's Exhaustive Concordance (1890), Greek dictionary. Data: Open Scriptures, CC BY-SA.