Proverbs 19 in Tamil

1. 1

   மாறுபாடான உதடுகளுள்ள மூடனைப்பார்க்கிலும், உத்தமனாய் நடக்கிற தரித்திரனே வாசி.

   Better [is] the poor that walketh in his integrity, than [he that is] perverse in his lips, and is a fool.

2. 2

   ஆத்துமா அறிவில்லாமலிருப்பதுநல்லதல்ல; கால் துரிதமானவன் தப்பி நடக்கிறான்.

   Also, [that] the soul [be] without knowledge, [it is] not good; and he that hasteth with [his] feet sinneth.

3. 3

   மனுஷனுடைய மதியீனம் அவன் வழியைத் தாறுமாறாக்கும்; என்றாலும் அவன் மனம் கர்த்தருக்கு விரோதமாய்த் தாங்கலடையும்.

   The foolishness of man perverteth his way: and his heart fretteth against the LORD.

4. 4

   செல்வம் அநேக சிநேகிதரைச் சேர்க்கும்; தரித்திரனோ தன் சிநேகிதனாலும்நெகிழப்படுவான்.

   Wealth maketh many friends; but the poor is separated from his neighbour.

5. 5

   பொய்ச்சாட்சிக்காரன் ஆக்கினைக்குத் தப்பான்; பொய்களைப் பேசுகிறவனும் தப்புவதில்லை.

   A false witness shall not be unpunished, and [he that] speaketh lies shall not escape.

6. 6

   பிரபுவின் தயையை அநேகர் வருந்திக் கேட்பார்கள்; கொடைகொடுக்கிறவனுக்கு எவனும் சிநேகிதன்.

   Many will intreat the favour of the prince: and every man [is] a friend to him that giveth gifts.

7. 7

   தரித்திரனை அவனுடைய சகோதரர் எல்லாரும் பகைக்கிறார்களே, எத்தனை அதிகமாய் அவன் சிநேகிதர் அவனுக்குத் தூரமாவார்கள்; அவர்களுடைய வார்த்தைகளை அவன் நாடுகிறான், அவைகளோ வெறும் வார்த்தைகளே.

   All the brethren of the poor do hate him: how much more do his friends go far from him? he pursueth [them with] words, [yet] they [are] wanting [to him].

8. 8

   ஞானத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளுகிறவன் தன் ஆத்துமாவைச் சிநேகிக்கிறான்; புத்தியைக் காக்கிறவன் நன்மையடைவான்.

   He that getteth wisdom loveth his own soul: he that keepeth understanding shall find good.

9. 9

   பொய்ச்சாட்சிக்காரன் ஆக்கினைக்குத் தப்பான்; பொய்களைப் பேசுகிறவன் நாசமடைவான்.

   A false witness shall not be unpunished, and [he that] speaketh lies shall perish.

10. 10

    மூடனுக்குச் செல்வம் தகாது; பிரபுக்களை ஆண்டுகொள்வது அடிமைக்கு எவ்வளவும் தகாது.

    Delight is not seemly for a fool; much less for a servant to have rule over princes.

11. 11

    மனுஷனுடைய விவேகம் அவன் கோபத்தை அடக்கும்; குற்றத்தை மன்னிப்பது அவனுக்கு மகிமை.

    The discretion of a man deferreth his anger; and [it is] his glory to pass over a transgression.

12. 12

    ராஜாவின் கோபம் சிங்கத்தின் கெர்ச்சிப்புக்குச் சமானம்; அவனுடைய தயை புல்லின்மேல் பெய்யும் பனிபோலிருக்கும்.

    The king’s wrath [is] as the roaring of a lion; but his favour [is] as dew upon the grass.

13. 13

    மூடனாகிய மகன் தன் தகப்பனுக்கு மிகுந்த துக்கம்; மனைவியின் சண்டைகள் ஓயாத ஒழுக்கு.

    A foolish son [is] the calamity of his father: and the contentions of a wife [are] a continual dropping.

14. 14

    வீடும் ஆஸ்தியும் பிதாக்கள் வைக்கும் சுதந்திரம்; புத்தியுள்ள மனைவியோ கர்த்தர் அருளும் ஈவு.

    House and riches [are] the inheritance of fathers: and a prudent wife [is] from the LORD.

15. 15

    சோம்பல் தூங்கிவிழப்பண்ணும்; அசதியானவன் பட்டினியாயிருப்பான்.

    Slothfulness casteth into a deep sleep; and an idle soul shall suffer hunger.

16. 16

    கட்டளையைக் காத்துக்கொள்ளுகிறவன் தன் ஆத்துமாவைக் காக்கிறான்; தன் வழிகளை அவமதிக்கிறவன் சாவான்.

    He that keepeth the commandment keepeth his own soul; [but] he that despiseth his ways shall die.

17. 17

    ஏழைக்கு இரங்குகிறவன் கர்த்தருக்குக் கடன்கொடுக்கிறான்; அவன் கொடுத்ததை அவர் திரும்பக் கொடுப்பார்.

    He that hath pity upon the poor lendeth unto the LORD; and that which he hath given will he pay him again.

18. 18

    நம்பிக்கையிருக்குமட்டும் உன் மகனைச் சிட்சைசெய்; ஆனாலும் அவனைக் கொல்ல உன் ஆத்துமாவை எழும்பவொட்டாதே.

    Chasten thy son while there is hope, and let not thy soul spare for his crying.

19. 19

    கடுங்கோபி ஆக்கினைக்குள்ளாவான்; நீ அவனைத் தப்புவித்தால் திரும்பவும் தப்புவிக்கவேண்டியதாய் வரும்.

    A man of great wrath shall suffer punishment: for if thou deliver [him], yet thou must do it again.

20. 20

    உன் அந்தியகாலத்தில் நீ ஞானமுள்ளவனாயிருக்கும்படி, ஆலோசனையைக்கேட்டு, புத்திமதியை ஏற்றுக்கொள்.

    Hear counsel, and receive instruction, that thou mayest be wise in thy latter end.

21. 21

    மனுஷனுடைய இருதயத்தின் எண்ணங்கள் அநேகம்; ஆனாலும் கர்த்தருடைய யோசனையே நிலைநிற்கும்.

    [There are] many devices in a man’s heart; nevertheless the counsel of the LORD, that shall stand.

22. 22

    நன்மைசெய்ய மனுஷன் கொண்டிருக்கும் ஆசையே தயை; பொய்யனைப்பார்க்கிலும் தரித்திரன் வாசி.

    The desire of a man [is] his kindness: and a poor man [is] better than a liar.

23. 23

    கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் ஜீவனுக்கேதுவானது; அதை அடைந்தவன் திருப்தியடைந்து நிலைத்திருப்பான்; தீமை அவனை அணுகாது.

    The fear of the LORD [tendeth] to life: and [he that hath it] shall abide satisfied; he shall not be visited with evil.

24. 24

    சோம்பேறி தன் கையைக் கலத்திலே வைத்து, அதைத் திரும்பத் தன் வாயண்டைக்கு எடுக்காமலிருக்கிறான்.

    A slothful [man] hideth his hand in [his] bosom, and will not so much as bring it to his mouth again.

25. 25

    பரியாசக்காரனை அடி, அப்பொழுது பேதை எச்சரிக்கப்படுவான்; புத்திமானைக் கடிந்துகொள், அவன் அறிவுள்ளவனாவான்.

    Smite a scorner, and the simple will beware: and reprove one that hath understanding, [and] he will understand knowledge.

26. 26

    தன் தகப்பனைக் கொள்ளையடித்து, தன் தாயைத் துரத்திவிடுகிறவன், இலச்சையையும் அவமானத்தையும் உண்டாக்குகிற மகன்.

    He that wasteth [his] father, [and] chaseth away [his] mother, [is] a son that causeth shame, and bringeth reproach.

27. 27

    என் மகனே, அறிவைத் தரும் வார்த்தைகளை விட்டு விலகச்செய்யும் போதகங்களை நீ கேளாதே.

    Cease, my son, to hear the instruction [that causeth] to err from the words of knowledge.

28. 28

    பேலியாளின் சாட்சிக்காரன் நியாயத்தை நிந்திக்கிறான்; துன்மார்க்கருடைய வாய் அக்கிரமத்தை விழுங்கும்.

    An ungodly witness scorneth judgment: and the mouth of the wicked devoureth iniquity.

29. 29

    பரியாசக்காரருக்குத் தண்டனைகளும், மூடருடைய முதுகுக்கு அடிகளும் ஆயத்தமாயிருக்கிறது.

    Judgments are prepared for scorners, and stripes for the back of fools.

All chapters of Proverbs · Tamil Bible