Proverbs 16 in Tamil
நீதிமொழிகள் 16
- 1
மனதின் யோசனைகள் மனுஷனுடையது; நாவின் பிரதியுத்தரம் கர்த்தரால் வரும்.
The preparations of the heart in man, and the answer of the tongue, [is] from the LORD.
- 2
மனுஷனுடைய வழிகளெல்லாம் அவன் பார்வைக்குச் சுத்தமானவைகள்; கர்த்தரோ ஆவிகளை நிறுத்துப்பார்க்கிறார்.
All the ways of a man [are] clean in his own eyes; but the LORD weigheth the spirits.
- 3
உன் செய்கைகளைக் கர்த்தருக்கு ஒப்புவி; அப்பொழுது உன் யோசனைகள் உறுதிப்படும்.
Commit thy works unto the LORD, and thy thoughts shall be established.
- 4
கர்த்தர் சகலத்தையும் தமக்கென்று படைத்தார்; தீங்குநாளுக்காகத் துன்மாரக்கனையும் உண்டாக்கினார்.
The LORD hath made all [things] for himself: yea, even the wicked for the day of evil.
- 5
மனமேட்டிமையுள்ளவனெவனும் கர்த்தருக்கு அருவருப்பானவன்; கையோடே கைகோத்தாலும் அவன் தண்டனைக்குத் தப்பான்.
Every one [that is] proud in heart [is] an abomination to the LORD: [though] hand [join] in hand, he shall not be unpunished.
- 6
கிருபையினாலும் சத்தியத்தினாலும் பாவம் நிவிர்த்தியாகும்; கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிறதினால் மனுஷர் தீமையை விட்டு விலகுவார்கள்.
By mercy and truth iniquity is purged: and by the fear of the LORD [men] depart from evil.
- 7
ஒருவனுடைய வழிகள் கர்த்தருக்குப் பிரியமாயிருந்தால், அவனுடைய சத்துருக்களும் அவனோடே சமாதானமாகும்படி செய்வார்.
When a man’s ways please the LORD, he maketh even his enemies to be at peace with him.
- 8
அநியாயமாய் வந்த அதிக வருமானத்திலும், நியாயமாய் வந்த கொஞ்ச வருமானமே உத்தமம்.
Better [is] a little with righteousness than great revenues without right.
- 9
மனுஷருடைய இருதயம் அவனுடைய வழியை யோசிக்கும்; அவனுடைய நடைகளை உறுதிப்படுத்துகிறவரோ கர்த்தர்.
A man’s heart deviseth his way: but the LORD directeth his steps.
- 10
ராஜாவின் உதடுகளில் திவ்விய வாக்கு பிறக்கும்; நியாயத்தில் அவன் வாய் தவறாது.
A divine sentence [is] in the lips of the king: his mouth transgresseth not in judgment.
- 11
சுமுத்திரையான நிறைகோலும் தராசும் கர்த்தருடையது; பையிலிருக்கும் நிறைகல்லெல்லாம் அவருடைய செயல்.
A just weight and balance [are] the LORD’s: all the weights of the bag [are] his work.
- 12
அநியாயஞ்செய்வது ராஜாக்களுக்கு அருவருப்பு; நீதியினால் சிங்காசனம் உறுதிப்படும்.
[It is] an abomination to kings to commit wickedness: for the throne is established by righteousness.
- 13
நீதியுள்ள உதடுகள் ராஜாக்களுக்குப் பிரியம்; நிதானமாய்ப் பேசுகிறவனில் ராஜாக்கள் பிரியப்படுவார்கள்.
Righteous lips [are] the delight of kings; and they love him that speaketh right.
- 14
ராஜாவின் கோபம் மரணதூதருக்குச் சமானம்; ஞானமுள்ளவனோ அதை ஆற்றுவான்.
The wrath of a king [is as] messengers of death: but a wise man will pacify it.
- 15
ராஜாவின் முகக்களையில் ஜீவன் உண்டு; அவனுடைய தயை பின்மாரிபெய்யும் மேகத்தைப்போல் இருக்கும்.
In the light of the king’s countenance [is] life; and his favour [is] as a cloud of the latter rain.
- 16
பொன்னைச் சம்பாதிப்பதிலும்ஞானத்தைச் சம்பாதிப்பது எவ்வளவு உத்தமம்! வெள்ளியைச் சம்பாதிப்பதிலும் புத்தியைச் சம்பாதிப்பது எவ்வளவு மேன்மை!
How much better [is it] to get wisdom than gold! and to get understanding rather to be chosen than silver!
- 17
தீமையை விட்டு விலகுவதே செம்மையானவர்களுக்குச் சமனான பாதை; தன் நடையைக் கவனித்திருக்கிறவன் தன் ஆத்துமாவைக் காக்கிறான்.
The highway of the upright [is] to depart from evil: he that keepeth his way preserveth his soul.
- 18
அழிவுக்கு முன்னானது அகந்தை; விழுதலுக்கு முன்னானது மனமேட்டிமை.
Pride [goeth] before destruction, and an haughty spirit before a fall.
- 19
அகங்காரிகளோடே கொள்ளைப்பொருளைப் பங்கிடுவதைப்பார்க்கிலும், சிறுமையானவர்களோடே மனத்தாழ்மையாயிருப்பது நலம்.
Better [it is to be] of an humble spirit with the lowly, than to divide the spoil with the proud.
- 20
விவேகத்துடன் காரியத்தை நடப்பிக்கிறவன் நன்மைபெறுவான்; கர்த்தரை நம்புகிறவன் பாக்கியவான்.
He that handleth a matter wisely shall find good: and whoso trusteth in the LORD, happy [is] he.
- 21
இருதயத்தில் ஞானமுள்ளவன் விவேகியென்னப்படுவான்; உதடுகளின் மதுரம் கல்வியைப் பெருகப்பண்ணும்.
The wise in heart shall be called prudent: and the sweetness of the lips increaseth learning.
- 22
புத்தி தன்னை உடையவர்களுக்கு ஜீவ ஊற்று; மதியீனரின் போதனை மதியீனமே.
Understanding [is] a wellspring of life unto him that hath it: but the instruction of fools [is] folly.
- 23
ஞானியின் இருதயம் அவன் வாய்க்கு அறிவை யூட்டும்; அவன் உதடுகளுக்கு அது மேன்மேலும் கல்வியைக் கொடுக்கும்.
The heart of the wise teacheth his mouth, and addeth learning to his lips.
- 24
இனிய சொற்கள் தேன்கூடுபோல் ஆத்துமாவுக்கு மதுரமும், எலும்புகளுக்கு ஒளஷதமுமாகும்.
Pleasant words [are as] an honeycomb, sweet to the soul, and health to the bones.
- 25
மனுஷனுக்குச் செம்மையாய்த்தோன்றுகிற வழியுண்டு; அதின் முடிவோ மரண வழிகள்.
There is a way that seemeth right unto a man, but the end thereof [are] the ways of death.
- 26
பிரயாசப்படுகிறவன் தனக்காகவே பிரயாசப்படுகிறான்; அவன் வாய் அதை அவனிடத்தில் வருந்திக் கேட்கும்.
He that laboureth laboureth for himself; for his mouth craveth it of him.
- 27
பேலியாளின் மகன் கிண்டிவிடுகிறான்; எரிகிற அக்கினிபோன்றது அவன் உதடுகளில் இருக்கிறது.
An ungodly man diggeth up evil: and in his lips [there is] as a burning fire.
- 28
மாறுபாடுள்ளவன் சண்டையைக் கிளப்பிவிடுகிறான்; கோள் சொல்லுகிறவன் பிராண சிநேகிதரையும் பிரித்துவிடுகிறான்.
A froward man soweth strife: and a whisperer separateth chief friends.
- 29
கொடுமையானவன் தன் அயலானுக்கு நயங்காட்டி, அவனை நலமல்லாத வழியிலே நடக்கப்பண்ணுகிறான்.
A violent man enticeth his neighbour, and leadeth him into the way [that is] not good.
- 30
அவன் மாறுபாடானவைகளை யோசிக்கும்படி தன் கண்களை மூடி, தீமையைச் செய்யும்படி தன் உதடுகளைக் கடிக்கிறான்.
He shutteth his eyes to devise froward things: moving his lips he bringeth evil to pass.
- 31
நீதியின் வழியில் உண்டாகும் நரைமயிரானது மகிமையான கிரீடம்.
The hoary head [is] a crown of glory, [if] it be found in the way of righteousness.
- 32
பலவானைப்பார்க்கிலும் நீடிய சாந்தமுள்ளவன் உத்தமன்; பட்டணத்தைப் பிடிக்கிறவனைப்பார்க்கிலும் தன் மனதை அடக்குகிறவன் உத்தமன்.
[He that is] slow to anger [is] better than the mighty; and he that ruleth his spirit than he that taketh a city.
- 33
சீட்டு மடியிலே போடப்படும்; காரியசித்தியோ கர்த்தரால் வரும்.
The lot is cast into the lap; but the whole disposing thereof [is] of the LORD.